Deska kompozytowa czy drewniana na taras?

Deska kompozytowa nie wymaga olejowania i nie ma drzazg, ale mocno nagrzewa się w słońcu i kosztuje więcej. Drewno jest naturalne, chłodniejsze i można je odnowić, ale wymaga regularnej pielęgnacji. Porównujemy oba materiały, gatunki drewna, rodzaje kompozytu, konstrukcję tarasu, montaż, trwałość, koszty i pielęgnację.

Taras to przedłużenie salonu na zewnątrz, dlatego jego nawierzchnia musi być wygodna, bezpieczna, trwała i ładna przez wiele sezonów. Najpopularniejsze są deski kompozytowe i drewniane. Oba materiały mają zwolenników, a wybór zależy od tego, ile czasu chcesz poświęcać na pielęgnację, jak bardzo nasłoneczniony jest taras, czy chodzi się po nim boso, jaki efekt chcesz uzyskać i jaki masz budżet. Poniżej porównujemy oba materiały i wyjaśniamy, na co zwrócić uwagę przy zakupie i montażu.

Czym jest deska kompozytowa?

Deska kompozytowa, nazywana też WPC od angielskiego wood-plastic composite, powstaje z mieszanki włókien lub mączki drzewnej, zwykle w ilości około połowy lub więcej, i tworzyw sztucznych, na przykład polietylenu lub PVC, z dodatkiem barwników, stabilizatorów UV i środków poślizgowych. Masę wytłacza się w profile o różnych przekrojach. Deski mogą być pełne, cięższe i stabilniejsze, albo komorowe, lżejsze i tańsze, ale bardziej podatne na uszkodzenia przy uderzeniu.

Coraz popularniejsze są deski koekstrudowane, czyli pokryte dodatkową warstwą ochronną z tworzywa, która otacza rdzeń. Są bardziej odporne na plamy z wina i tłuszczu, zarysowania i blaknięcie, łatwiej się je czyści i dłużej zachowują kolor. Deski mają zwykle fakturę imitującą drewno albo rowki, często dwustronne.

Jak wypadają w porównaniu?

Jakie drewno na taras?

Na tarasy stosuje się drewno o dużej trwałości naturalnej lub zabezpieczone:

• sosna impregnowana ciśnieniowo jest najtańsza, ma charakterystyczny zielonkawy lub brązowy odcień po impregnacji, ale jest mniej trwała i bardziej skłonna do pękania i drzazg,
• modrzew syberyjski jest bardziej żywiczny, gęsty i trwalszy niż sosna, popularny w średnim budżecie,
• drewno termowane, na przykład sosna, jesion czy świerk poddane obróbce w wysokiej temperaturze, jest stabilniejsze wymiarowo, mniej nasiąkliwe i odporniejsze na grzyby, ma ciemniejszy kolor, ale jest bardziej kruche,
• egzotyczne gatunki liściaste, na przykład bangkirai, garapa, cumaru czy ipe, są bardzo twarde, gęste i trwałe, ale drogie. Przy ich zakupie warto zwrócić uwagę na certyfikaty legalnego i odpowiedzialnego pozyskania drewna.

Drewno bez ochrony z czasem szarzeje pod wpływem promieni UV, tworząc srebrzystą patynę. Niektórzy celowo zostawiają taki efekt, ale olejowanie przedłuża trwałość desek, ogranicza pękanie i zachowuje kolor. O środkach do drewna piszemy w poradniku o środkach do ochrony drewna.

Na co uważać przy desce kompozytowej?

Kompozyt rozszerza się przy zmianach temperatury, wyraźnie bardziej niż drewno, i to wzdłuż desek. Dlatego przy montażu zostawia się szczeliny między deskami, na ich końcach i przy ścianach, zgodnie z instrukcją producenta, a deski mocuje klipsami systemowymi, które pozwalają im pracować. Ciemne deski na tarasie od południa w upalne dni mogą się nagrzać tak, że trudno chodzić po nich boso. Jasne odcienie, zadaszenie, pergola lub markiza zmniejszają ten problem. Rozwiązania zacieniające opisujemy w poradniku o pergoli tarasowej. Kompozyt może też zachowywać ślady po tłuszczu z grilla, a tańsze deski bez koekstruzji szybciej blakną w pierwszych miesiącach.

Jak zbudowana jest konstrukcja tarasu z desek?

O trwałości tarasu decyduje konstrukcja, której nie widać. Deski układa się na legarach w rozstawie podanym przez producenta, zwykle 30–50 cm, a przy montażu ukośnym gęściej. Legary opiera się na bloczkach betonowych, regulowanych wspornikach lub stopach fundamentowych, a nie bezpośrednio na gruncie. Pod tarasem musi być wentylacja, czyli przestrzeń, przez którą przepływa powietrze, oraz odprowadzenie wody, a nawierzchnia powinna mieć niewielki spadek od budynku, zwykle około 1–2%. Pod legary układa się geowłókninę i warstwę żwiru, które ograniczają wzrost chwastów. Do kompozytu stosuje się legary kompozytowe lub aluminiowe, a do drewna legary drewniane zabezpieczone lub inne zalecane przez producenta.

Jak montuje się deski tarasowe?

Deski drewniane przykręca się wkrętami ze stali nierdzewnej, zwykle dwoma na każdym legarze, nawiercając otwory przy końcach, żeby drewno nie pękało. Można też stosować systemy ukrytego mocowania na klipsy. Deski kompozytowe mocuje się prawie zawsze klipsami systemowymi wchodzącymi w boczne rowki, a na końcach stosuje listwy maskujące. Między deskami zostawia się szczeliny kilku milimetrów, które odprowadzają wodę i pozwalają deskom pracować. Przy krawędziach tarasu montuje się deski czołowe lub listwy wykończeniowe, zostawiając otwory wentylacyjne. Budowę tarasu krok po kroku opisujemy w osobnym poradniku.

Jaki kolor i faktura desek tarasowych?

Kolor desek dobiera się do elewacji, stolarki okiennej i ogrodu. Jasne odcienie mniej się nagrzewają i optycznie powiększają taras, ale szybciej pokazują zabrudzenia. Ciemne wyglądają elegancko, ale w słońcu są gorące, a na kompozycie szybciej widać na nich kurz i rysy. Deski rowkowane lepiej odprowadzają wodę i są mniej śliskie, a gładkie lub szczotkowane wyglądają bardziej naturalnie. Przy kompozycie warto obejrzeć próbki na zewnątrz, w świetle dziennym, bo kolor w sklepie wygląda inaczej.

Ile wytrzymuje taras drewniany i kompozytowy?

Trwałość zależy od materiału, konstrukcji i pielęgnacji. Taras z impregnowanej sosny służy zwykle krócej niż z modrzewia, drewna termowanego czy egzotycznego, które przy dobrej konstrukcji i olejowaniu wytrzymują wiele lat. Producenci desek kompozytowych udzielają gwarancji, często kilkunastoletnich lub dłuższych, obejmujących zwykle gnicie, pęknięcia i nadmierne blaknięcie. Warunkiem gwarancji jest zwykle montaż zgodny z instrukcją i na zalecanej konstrukcji.

Ile kosztuje taras z desek?

Koszt tarasu składa się z desek, legarów, wsporników, mocowań, listew wykończeniowych, robót przygotowawczych i robocizny. Deska z impregnowanej sosny jest najtańsza, modrzew i drewno termowane w średniej cenie, a gatunki egzotyczne i dobre kompozyty koekstrudowane najdroższe. Przy kompozycie trzeba doliczyć systemowe legary i klipsy. Przy drewnie warto doliczyć koszt oleju i czasu na coroczną pielęgnację.

Co wybrać?

Deska kompozytowa to dobry wybór dla osób, które chcą mieć taras bez corocznego olejowania, cenią jednolity kolor i brak drzazg, a taras jest częściowo zacieniony. Drewno wybierają osoby, które lubią naturalny materiał, chcą chłodniejszej nawierzchni w pełnym słońcu i akceptują pielęgnację. Przy ograniczonym budżecie rozsądnym wyborem jest modrzew lub drewno termowane, a przy wyższym kompozyt koekstrudowany lub twarde drewno egzotyczne.

Jak dbać o taras?

Taras drewniany myje się wiosną szczotką i wodą z dodatkiem środka do drewna, odszarza, jeśli poszarzał, a po wyschnięciu olejuje cienko wzdłuż desek, usuwając nadmiar oleju. Olej dobiera się do gatunku drewna, a szmaty z olejem rozkłada do wyschnięcia na zewnątrz, bo mogą się samozapalić. Taras kompozytowy myje się wodą z łagodnym detergentem i szczotką, wzdłuż rowków, a plamy usuwa środkami zalecanymi przez producenta. Z obu tarasów usuwa się liście i piasek, które zatrzymują wilgoć, a zimą odśnieża plastikową łopatą, bez soli, która może szkodzić drewnu.